O autorze
W 1980 ukończyłem studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, następnie odbyłem aplikację sądową (1981–1983), później adwokacką (1984–1987). Przebywałem także na stażu w Zurychu (1985). Od 1987 praktykowałem jako adwokat. Od 1993 do 1996 byłem zastępcą przewodniczącego Trybunału Stanu, następnie przedstawicielem prezydenta w Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego. W latach 1997–2000 pełniłem funkcję sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP, od 1998 do 2000 był p.o. szefa Kancelarii. W 2000 byłem odpowiedzialny za kierowanie kampanią wyborczą w walce o reelekcję Aleksandra Kwaśniewskiego. Od 2000 natomiast zasiadałem w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego. W 1999 należałem do grona członków-założycieli Sojuszu Lewicy Demokratycznej, zostałem również wybrany do Zarządu Krajowego. W 2001 po raz pierwszy uzyskałem mandat poselski z okręgu warszawskiego. Objąłem funkcję przewodniczącego Komisji Ustawodawczej. Przewodniczyłem także Polsko-Niemieckiej Grupie Parlamentarnej, a w 2003 przez krótki okres sprawowałem funkcję członka komisji śledczej ds. tzw. afery Rywina (zastąpiła mnie w komisji Anita Błochowiak). W maju 2004 zostałem powołany na stanowisko ministra spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Marka Belki. Byłem członkiem komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich w 2005. W wyborach parlamentarnych w 2005 ponownie zostałem wybrany z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej (zdobywając największą liczbę głosów spośród wszystkich kandydatów SLD). W wyborach parlamentarnych w 2007 i 2011 po raz trzeci i czwarty uzyskałem mandat poselski. 11 stycznia 2008 zostałem wybrany na przewodniczącego Komisji śledczej do zbadania okoliczności śmierci Barbary Blidy.

Zmienna twarz Leszka Millera

Podczas dzisiejszej konwencji kończącej kampanię wyborczą do Europarlamentu, Leszek Miller z satysfakcją „przekręcał” sformułowania wypowiedziane przez Andrzeja Celińskiego i Kazimierza Kutza.

Leszek Miller licytował się również kto jest tak naprawdę lewicą i kto jest bardziej europejski. Trochę zdumiewa mnie ta postawa. Zdumiewa bowiem zamiast jednoczyć i łączyć się w silny blok centrolewicowy, Leszek Miller, pozostaje w swoim myśleniu i odbiorze otaczającej go rzeczywistości dekadę wstecz!

Ale gdzie tu są konkrety?

Licytując się kto jest bardziej lub mniej europejski i lewicowy Leszek Miller ocenia w tym zakresie Aleksandra Kwaśniewskiego, Wandę Nowicką, Marka Siwca, Basię Nowacką, Roberta Kwiatkowskiego, Andrzeja Celińskiego, mnie.

Zapomniałeś Leszku, iż to ja wynegocjowałem jako Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji 14 kwietnia 2005 roku wejście do strefy Schengen w kwietniu 2007 r. Kto dał Ci to prawo, aby "wykreślać wspomnianą grupę ze zdjęcia"? Na pewno nie wyborcy! 2011 roku dostałeś się do Sejmu dzięki także pomocy Aleksandra Kwaśniewskiego.

Leszek Miller ma swój wkład i swoje miejsce w historii. Miejsca w historii Leszek Miller nie uzyskał jednak tylko dzięki swojemu zaangażowaniu.

Polityka była i jest zajęciem zespołowym. Idee i mądrość Aleksandra Kwaśniewskiego, fantastycznie dobrana ekipa i poprzednicy, to wszystko pozwoliło wejść Polsce do NATO i Unii Europejskiej.

Czy my umniejszamy rolę Leszka Millera w przeszłości dzisiaj? Nie! Czy ktoś z nas mówi, że był orędownikiem partii antysystemowej, kontestującej porządek demokratyczny? Nie!

Unia Europejska to miejsce idei i konkretów. Miejsce dialogu i konsensusu.

Leszku, w imię w swoich ambicji nie zamykaj drogi do jedności Lewicy w Polsce!
Trwa ładowanie komentarzy...